روایت مهدوی

پیشواى پنجم امام محمدباقر (ع) در توصیف یاران حضرت مهدى (ع) که در زمان غیبت، خود را براى شرکت در قیام جهانى آن حضرت آماده می کنند، به ابو خالد کابلى فرمود:

«من به گروهى مى نگرم که در آستانه ظهور از طرف مشرق زمین به پا مى خیزند. آنان به دنبال طلب حق و ایجاد حکومت الهى تلاش مى کنند. بارها از
متولیان حکومت اجراء حق را خواستار می شوند، امّا با بى اعتنایى مسئولین مواجه مى شوند.وقتى که وضع را چنین ببینند، شمشیرهاى خود را به دوش مى نهند و با اقتدار و قاطعیت تمام در انجام خواسته شان اصرار مى ورزند تا این که سردمداران حکومت نمى پذیرند و آن حق طلبانِ ثابت قدم، ناگزیر به قیام و انقلاب می گردند و کسى نمى تواند جلوگیرشان شود. این حق جویان وقتى که حکومت را به دست گرفتند، آن را به غیر از صاحب الامر (ع) به کس دیگرى نمى سپارند. کشته هاى اینها همه از شهیدان راه حق محسوب مى شوند.»

در اینجا امام باقر (ع)به ابو خالد کابلى جمله اى زیبا فرمود که مى تواند نصب العین همه منتظران لحظات ظهور باشد.

آن حضرت فرمود:«اَما اِنِّى لَوْ اَدْرَکْتُ ذلِک َلاَءَسْتَبْقَیْتُ نَفْسى لِصاحِبِ هذَا الاْءَمْر :

مطمئنا بدان! اگر من آن روزگاران را درک کنم، جانم را براى فداکارى در رکاب حضرت صاحب الامر(ع) تقدیم مى دارم. (غیبت نعمانى، ص ۲۷۳٫)

امام در مورد یاران امام زمان (ع) فرمود: به خدا
سوگند! ۳۱۳ نفر یاران مهدى (ع) مى آیند که پنجاه نفر از آنان زن مى باشند و بدون هیچ گونه وعده قبلى در شهر مکه گرد هم جمع میشوند.

امام پنجم (ع)در مورد استقامت و استوارى یاران حضرت مهدى (ع) به آیه اى از قرآن استناد کرد و در تفسیر آیه « ( اسراء / ۵٫)

«هنگامى که نخستین وعده فرا رسد،گروهى از بندگان پیکارجوىِ خود را بر ضد شما برمى انگیزیم [تا شما را سخت درهم کوبند و براى به دست آوردن مجرمان] خانه ها را جستجو مى کنند و این وعده اى است قطعى.» فرمود:

«این بندگان پیکارجو ومقاوم که به طرفدارى از حق به پا مى خیزند،همان حضرت قائم و یاران وفادار او هستند.»

( تفسیر عیاشى، ج ۲، ص ۲۸۱)

خورشید پشت ابر...